تابوت عشق
مگر نه این است که ظالم و مظلوم هر دو به یک اندازه مقصر اند؟! چه آنکه ظلم می کند و چه آنکه تن به مظلومیت می سپارد؟! آری اینک عاشوراست! و ما هم سالها و قرنهاست که به تبع آباء و اجدادمان در این روز بر سر و سینه هامان زده و بر مظلومیت حسین و یارانش اشک ماتم ریخته و می ریزیم. همو که در میدان نبرد ندا سر می داد : (هیهات من الذله)! آری چه بخواهیم و چه نخواهیم داغ حسین به قدری گران است که دل هر انسان آزاده ای را با هر دین و مذهبی هم که بوده باشد می آزارد! پس گریه بر حسین امریست اجتناب ناپذیر! اما آیا این همه ی آن کاریست که ما در این ایام بویژه در تاسوعا و عاشورای حسینی می بایستی بکنیم؟! آیا این است سالک واقعی راه حسین؟! آیا پرداختن صرف به این امر و ظواهر عاشورا ما را از اصل قیام عاشورای حسینی دور نمی سازد؟!آیا براستی ما از پوسته ی عاشورا نچسبیده و از مغز آن که همانا پیام عاشوراست غافل نمانده ایم؟! آیا هنوز وقت آن نرسیده است اندک تاملی هم بر پیام قیام عاشورا نموده و بدان عمل نماییم؟! و آیا هنوز وقت آن نرسیده است تا در کنار عزاداری هایمان به خود آییم و با طی طریق حسینی در برابر ظالمان زمانه (یزیدیان) تن به مظلومیت نسپاریم؟! چه فرقی می کند ظلمی که بر شخص ما می رود یا بر همنوعان ما با هر دین و مذهبی در هر کجای عالم؟! در خاتمه عاشورای حسینی و شهادت امام حسین(ع) و یاران با وفایش را بر تک تک عزیزان دنیای مجازی ام و نیز هم وطنان عزیز و همه ی آزادگان در هر کجای عالم هستی تسلیت عرض می کنم! باشد که بتوانیم از رهروان واقعی آن حضرت بوده باشیم! انشاا . . . !
| Design By : nightSelect.com |
